Еврејскиот Идентитет на Исус
Извадок од поуката на Питер Цукахира на Празникот на сениците, организиран од ICEJ
Новиот завет започнува со исклучително конкретна изјава за идентитетот на Исус: „Родословие на Исус Христос, син Давидов, син Авраамов“ (Матеј 1:1).
Уште од првиот стих, нема никаква двосмисленост околу тоа кој е Исус. Тој е Месијата, Давидовиот син – од племето Јуда – и Авраамовиот син, таткото на еврејскиот народ.
Апостол Павле го истакнува истото кога го претставува Евангелието во своето послание до Римјаните. Тој го опишува Божјиот Син како некој „што се родил од Давидовото потомство според телото“ (Римјаните 1:3). Пред Павле да зборува за ширењето на Евангелието меѓу народите, тој го утврдува идентитетот на Оној што е во центарот на тоа Евангелие.
Исус е еврејскиот Месија. Ова е важно бидејќи Божјиот избор на Израел бил суверен избор, направен со конкретна цел – откупување. Тој не се засновал на пристрасност или на некаква супериорност на Евреите. Бог има одредени задачи за различни народи, а Неговиот избор на Израел ја покажува специфичната природа на Неговиот повик.
Словото стана конкретно тело
Во христијанството постои тенденција Исус да се „духовизира“. Некои тврдат дека, бидејќи секое ветување и секој завет се исполнуваат во Христос, штом Го имаме Исус, Израел и еврејскиот народ повеќе не се потребни.
Но, со ова се занемарува нешто суштинско во врска со Воплотувањето. Исус не станал некаков „општ“ човек. Тој станал конкретен човек. Имал семејство, етничка припадност, народ, култура и јазик. Се родил во израелскиот народ, живеел како Евреин, а при распнувањето бил идентификуван како „Цар на Евреите“.
Христијанската вера објавува дека Исус е целосно Бог и целосно човек. Јован нè предупредува дека секој дух што признава оти Исус Христос дошол во тело – е од Бог (1. Јованово 4:2). Според тоа, Неговото човештво е важно. А штом е важно Неговото човештво, тогаш е важен и Неговиот еврејски идентитет.
Ако се одземе еврејскиот идентитет на Исус, се добива еден „општ“ Месија, кој може да се преобликува според нашите сопствени желби. Штом Исус ќе се одвои од Својот човечки идентитет, опишан во Светото Писмо, Тој лесно може да се преобрази во „Исус“ каков што би посакала одредена култура или теологија.
Решението е да се вратиме кон Исус, Кој е откриен во Светото Писмо.
Сè уште Лавот од Јудовото племе
Исус не престанал да биде Евреин ниту по Воскресението. Во 5-тата глава од Откровението, Јован гледа видение за небото и слуша како Исус е опишан како „Лавот од Јудиното племе, Давидовиот корен“. Потоа, речиси на самиот крај од Новиот завет, самиот Исус изјавува: „Јас сум коренот и потомкот на Давид“ (Откровение 22:16). Неговиот идентитет останува.
Ова, исто така, има длабоки импликации за Црквата. Христијаните се Невестата Христова, која го очекува враќањето на Младоженецот. Но, замислете да му речете на својот младоженец: „Те сакам со сето свое срце, но те молам, не го кани твоето семејство на свадбата. Те сакам тебе, но нив не ги сакам“. Од човечка гледна точка, веднаш ја сфаќаме противречноста.
Ако Го сакаме нашиот небесен Младоженец, треба исто така да посакуваме Неговото земно семејство да биде спасено. Љубовта кон Исус и почитувањето на Неговиот еврејски идентитет треба да изродат љубов кон еврејскиот народ и копнеж тие да Го запознаат својот Месија.
Идентитет и повик
Овде има поука и за секој верник. Исус имал конкретен идентитет и конкретен повик. Истиот принцип важи и за нас. Секој од нас има семејство, историја, култура и народ. Тие не мора да бидат пречки за нашиот повик; тие можат да бидат дел од контекстот во кој Бог нè поставил за да Му служиме.
Исус се родил меѓу еврејскиот народ. Живеел меѓу нив, таму ги повикал Своите ученици, умрел и воскреснал во таа земја. Од таму се вознесол на небото, а Светото Писмо ветува дека Тој ќе се врати.
Црквата треба одново да Го открие Исус во полнотата на Неговиот идентитет – Јешуа, еврејскиот Месија, Лавот од племето Јудино и потомокот на Давид.
Comments