Израел на 78 години: Дали еврејската држава е „Западен Колонијален Имплант“?

од Давид Р. Парсонс потпретседател на Icej

Немирните “примирја“ со Иран и Хезболах им

овозможија на Израелците малку да се опуштат оваа недела за да одбележат 78 години од нивното национално преродување во 1948 година. Гледајќи наназад кон тие значајни денови пред речиси осум децении, чудно е колку многумина сè уште веруваат во лагата дека Израел е „западен колонијалистички имплант“ на Блискиот Исток. Ова е целосна измислица е смислена подоцна од пропагандната машина на Кремљ, кога всушност Советскиот Сојуз правеше повеќе од која било западна земја во тоа време за да помогне во раѓањето на еврејска држава со надеж дека ќе падне во орбитата на Москва. Наместо тоа, новородената еврејска држава свесно одлучи да стане демократија во западен стил, а Русите оттогаш се обидуваат да го казнат Израел за тоа.

Евреите како странци и крадци на земја

Израел денес се соочува со многу злобни лажни обвинувања - извршил геноцид, таргетирање деца, убиство на Чарли Кирк. Една од најстарите, најупорни лаги е обвинението дека Западот намерно го вметна Израел во средината на арапскиот/муслиманскиот свет за да го подели и освои. 

Така, Евреите се прикажани како странци, а не како домородци во регионот. Некои тврдат дека мнозинството Евреи денес всушност потекнуваат од Хазарите - турски народ кој пред векови се преобратил во јудаизмот. Или велат дека Западот ги испратил Евреите во Палестина од вина за Холокаустот. Посовремена верзија на оваа лага произлегува од Вокеизмот, кој тврди дека Евреите се всушност привилегирани бели супремацисти кои биле испратени да ги угнетуваат кафеавите народи на Блискиот Исток. Сите овие искривени ставови завршуваат обвинувајќи ги Евреите дека ја крадат земјата од палестинските Арапи и инсистирајќи дека мора да се вратат во Европа. Всушност, тие го гледаат ционизмот како расизам, злобен заговор за ограбување на другите и контрола на светот. 

Вистината, сепак, е дека повеќето од овие штетни лаги биле измислени во Кремљ како одмазда за новата држава Израел која бара инспирација кон Запад за тоа како да го моделира своето управување и култура.

Вистинските империјалисти

Сега е вистина дека некои западноевропски сили, имено Велика Британија и Германија, размислувале да спонзорираат еврејска држава на Блискиот Исток додека светот сè уште бил во колонијална ера. Но, по Првата светска војна, на конференцијата во Сан Ремо во април 1920 година, западните сили го воспоставија мандатниот систем за да послужат како самонаметнат крај на колонијалната ера. Наместо да продолжат да ги угнетуваат странските народи и да ги експлоатираат нивните ресурси, тие одлучија да воспостават старателства за да им помогнат на овие групи луѓе да постигнат самоопределување и да се развијат сè додека не можат да се држат сами како независни држави. 

Така, на Британија ѝ беа доделени мандати над Палестина, Јордан и Ирак, додека Франција ги надгледуваше Либан и Сирија сè додека не можеа сами да управуваат со своите работи. И во оваа нова сезона на национализам и самоопределување, зошто Евреите требаше да бидат третирани поинаку? И ним им беше дадена шанса од Лигата на народите да развијат еврејска држава во нивната татковина под британскиот мандат во Палестина.

Сепак, со текот на времето, Британија ја предаде Балфуровата декларација и нејзиното старателство над Палестина. Всушност, токму христијанските антисемити во рамките на британската администрација во Ерусалим работеа на поткопување на Мандатот преку помагање во создавањето на соперничко движење на палестинскиот национализам, вклучувајќи го и назначувањето на Хаџ Амин ал-Хусеини за Голем муфтија на Ерусалим - одвратна фигура која подоцна стана муфтија на Хитлер.

До 1939 година, британската Бела книга воведе строги квоти за бројот на Евреи кои можеа да влезат во земјата Палестина токму кога заканата од германската нацистичка партија растеше. Издадена само неколку месеци по масовниот погром на Кристалната ноќ, Белата книга, исто така, сериозно го ограничи купувањето на еврејско земјиште во Палестина. Така, Велика Британија направи сè што можеше за да го спречи појавувањето на еврејската држава. Дури и откако беше откриена огромноста на Холокаустот, Британците воведоа блокада за да ги спречат очајните еврејски преживеани кои талкаа во логорите за раселување низ Европа да стигнат до бреговите на нивната древна татковина.

борбен авион од Чехословачка 1974

Потоа, во својата Војна за независност во 1948 година, новоформираната еврејска држава се соочи со ембарга за оружје наметнати од сите западни сили, вклучувајќи ја и Америка, додека Британците ги вооружуваа, обучуваа, па дури и командуваа со инвазивните арапски сили. Единствената нација што им снабдуваше оружје на опколените Евреи беше малата нација Чехословачка, со советско одобрение!

Нека се запомни тоа! Советскиот блок, а не Западот, беше тој што им снабдуваше на загрозените бранители на Израел малкуте тешки оружја и авиони што можеа да ги обезбедат за да го одвратат арапскиот напад.  

Пресвртница

Официјален портрет на претседателот Труман од Грета Кемптон, 1947 година (Википедија)

Во меѓувреме, додека американскиот претседател Хари Труман се бореше со одлуката дали да ја признае новата еврејска држава, неговиот министер за одбрана Џејмс Форестал енергично се спротивстави на тоа, предупредувајќи дека Арапите ќе ги остварат своите закани да ги протераат Евреите во морето. Неговиот државен секретар Џорџ Маршал, исто така, силно советуваше против тоа, тврдејќи дека еврејските лидери во Палестина се „болшевици“ кои брзо ќе го претворат Израел во советски сателит.

Сега Холокаустот отвори краток прозорец на сочувство кон еврејската држава и народ, бидејќи и Соединетите Американски Држави и Советскиот Сојуз ја признаа новата нација Израел во мај 1948 година. Следната година, СССР, исто така, го поддржа приемот на Израел како земја-членка на Обединетите нации, сè уште надевајќи се дека ќе се приклучи на советскиот камп. Но, Москва наскоро ќе се сврти против Израел кога свесно ќе одлучи да стане западна демократија, заснована на британскиот парламентарен систем. Од тој момент па натаму, пропагандната машина на Кремљ почна да измислува една по друга чудни лаги против Израел. Руската/советската империја, можеби најимперијалниот играч на моќ во модерното време, се осмели да го обвини демократскиот Запад дека поставил странски измамник во срцето на богатиот со нафта Блиски Исток.

Ретроспективно, целата историја на западниот ангажман со Израел и Блискиот Исток во тоа време беше историја на правење сè што можеа за да ги смират Арапите за да добијат пристап до нивната нафта! А што се однесува до Советскиот Сојуз, може да се тврди дека тие направија исто толку, ако не и повеќе од која било друга нација, за да го доведат до создавање на еврејската држава.

Вистината е дека преродбата на Израел во 1948 година беше спротивна на бранот на историјата и против националните интереси и на западните сили и на Советите. На крајот, Израел ја обезбеди својата независност не преку човечки интриги, туку преку божествено чудо.

Како што пророкот Еремија одамна изјави, враќањето на Евреите во нивната ветена земја ќе биде од Божја рака, а не од човечка. „Чујте го словото Господово, народи, и објавете го на далечните острови и кажете: „Оној што го распрсна Израел, ќе го собере и ќе го чува како што пастирот го чува своето стадо.“ (Еремија 31:10)

Главна фотографија: Бен Гурион го прогласува основањето на Државата Израел во 1948 година - (фотографија од Википедија)